godlo orzel logo leszna bip

                       Szkoła Podstawowa nr 9 ul. ks. kard. S. Wyszyńskiego 57

 

Godziny pracy pedagogów szkolnych w roku szkolnym 2017/2018 w I okresie.

 PEDAGODZY

 

mgr Magdalena Pomykała-Barczak

 

mgr Katarzyna Jędraś 

Pn 830– 1615 730– 1130
Wt

830 – 1150

-----------------NI

1340 – 1615

730 – 1300
Śr 830 – 1145 730 – 1300
Czw 830 – 1200 730 – 1530
Pt

830 – 950

------------------NI

1035 – 1150

--------------------NI

 

930 – 1530

 Gabinet Pani pedagog Katarzyny Jędraś znajduje się  w budynku A.

Gabinet Pani pedagog Magdaleny Pomykała - Barczak znajduje się  w budynku B.

Poniżej o dysleksji dla nauczycieli i niżej dla rodziców:

Informacje o dysleksji dla nauczycieli:
Trudności w czytaniu i pisaniu wpływają niekorzystnie na proces zdobywania umiejętności szkolnych. Często przyczyny będące podłożem tych trudności są trudne do zdiagnozowania lub bardzo złożone. Dzieci nie są w stanie samodzielnie poradzić sobie z narastającymi problemami. Braki, które pojawiają się od początku drogi edukacyjnej w trakcie jej trwania narastają, kumulują się obejmując coraz szersze obszary. W efekcie często stają się przyczyną dodatkowych zaburzeń (np. emocjonalnych).

Trudności w nauce można zaobserwować na różnych przedmiotach szkolnych, zależnie od utrzymujących się dysharmonii rozwojowych. Poniżej przedstawiono bardzo szeroki zakres symptomów trudności w uczeniu się, jednak nie wszystkie one występują jednocześnie. W zależności od patomechanizmu trudności w czytaniu i pisaniu uczeń ma inną konstelację objawów, na przykład zaburzenia funkcji językowych utrudniają uczenie się języków obcych,nie powodują natomiast kłopotów w uczeniu się geometrii, orientacji na mapie itp., które zależą od dobrego rozwoju funkcji wzrokowo-przestrzennych.

J. polski

Czytanie:

Wolne tempo czytania, trudności ze zrozumieniem i zapamiętaniem czytanego tekstu.
Niechęć do czytania długich tekstów i grubych książek.
Pisanie:

Nieprawidłowa pisownia - dominują błędy ortograficzne pomimo znajomości zasad pisowni.
Trudności z organizacją tekstu (pisanie wypracowań).
Błędy gramatyczne.
Trudne do odczytania odręczne pismo.


J. obce

Trudności z budowaniem wypowiedzi słownych.
Trudności z zapamiętywaniem słówek.
Trudności z odróżnianiem podobnych wyrazów.
Nieprawidłowa wymowa.
Trudności z rozumieniem i zapamiętaniem tekstu mówionego lub nagranego na taśmie.
Kłopoty z zapisem wyrazów w poprawnej formie gramatycznej.
Trudności z poprawnym pisaniem pomimo dobrych wypowiedzi ustnych.


Matematyka

Arytmetyka:

Błędne zapisywanie i odczytywanie liczb wielocyfrowych (z wieloma zerami lub miejscami po przecinku).
Przestawianie cyfr (np. 36-63, 67-76).
Trudności z dodawaniem w pamięci, bez pomocy kartki papieru.
Nieprawidłowa organizacja przestrzenna zapisu działań matematycznych, przekształcanie wzorów.
Odwrotne zapisywanie znaków nierówności.
Nieprawidłowe odczytywanie treści w zadaniach tekstowych.
Nieprawidłowe wykonywanie wykresów funkcji.


Geometria:

Trudności z zadaniami angażującymi wyobraźnię przestrzenną.
Niski poziom graficzny wykresów i rysunków.


Biologia

Trudności z opanowaniem terminologii (dłuższe nazwy, nazwy łacińskie).
Trudności z opanowaniem systematyki (hierarchiczny układ informacji).
Trudności z zapisem i zapamiętaniem reakcji biochemicznych.
Problemy z organizacją przestrzenną schematów i rysunków.


Chemia

Problemy z zapamiętaniem terminologii (np. nazwy i symbole pierwiastków i związków chemicznych).
Trudności z zapamiętaniem danych przedstawionych przestrzennie (na przykład tablica Mendelejewa).
Błędne zapisywanie łańcuchów reakcji chemicznych.


Geografia

Trudności z zapamiętywaniem nazw geograficznych.
Trudności z rysowaniem i czytaniem map.
Trudności z orientacją w czasie i przestrzeni (np. wskazywanie kierunków na mapie i w przestrzeni).
Historia i wiedza o społeczeństwie

Trudności z zapamiętywaniem nazw i nazwisk.
Zła orientacja w czasie (chronologia, daty) i na mapach historycznych.


Sztuka

Trudności z czytaniem nut.
Trudności ze szczegółowym analizowaniem obrazów, rysowaniem i organizacją przestrzenną prac plastycznych.


Wychowanie fizyczne

Problemy z opanowaniem układów gimnastycznych (sekwencje ruchowe zorganizowane w czasie i przestrzeni).
Trudności w bieganiu, ćwiczeniach równoważnych.
Trudności w opanowaniu gier wymagających użycia piłki.
Niechęć do uprawiania sportów wymagających dobrego poczucia równowagi (np. deskorolka, windsurfing).
Specyficzne trudności pojawiają się także w pozaszkolnych obszarach aktywności:

Życie codzienne

Czynności użyteczne: trudności z wypowiadaniem się, artykulacją złożonych wyrazów, problemy z wypełnianiem formularzy, prowadzeniem samochodu, jazdą na rowerze, zapamiętaniem układów tanecznych, zapamiętywanie nazw i danych – trudności z zapamiętaniem i dokładnym przekazaniem informacji odebranych przez telefon itp.
Liczby: mylenie numerów autobusów, mylenie kolejności cyfr przy wybieraniu numeru telefonu, mylenie dat i godzin.
Orientacja w czasie i przestrzeni: kłopoty z planowaniem, organizacją i zarządzaniem czasem, trudności z odróżnieniem strony prawej od lewej, problemy z czytaniem mapy i orientowaniem się w nieznanym terenie.
Różne typy dysharmonii rozwojowej i dysleksji rozwojowej powodują, że uczniowie mogą mieć odmienne objawy zaburzeń a zatem inne problemy szkolne. Niektóre dzieci robią słabe postępy w zapamiętywaniu materiału podawanego na lekcji za pomocą uczenia się ze słuchu, lepiej natomiast uczą się z angażowaniem wzroku, gdy tekst przeczytają lub zobaczą ilustrację. Inni uczniowie zapamiętują tak dużo z lekcji dzięki dobrej pamięci słuchowej, że nie muszą dużo uczyć się w domu. Wskazuje to na konieczność udzielania pomocy i uwzględnienia indywidualnych uzdolnień dzieci oraz zwrócenia uwagi na specjalne potrzeby edukacyjne każdego ucznia z osobna.

Dzieci dyslektyczne to dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych, które nie potrafią samodzielnie sprostać wymaganiom programowym, mają ogromne trudności w uczeniu się, potrzebują pomocy pedagogicznej - metod nauczania dostosowanych do ich potrzeb i odmiennych rozwiązań organizacyjnych. Wymagają wsparcia i pomocy rodziców oraz życzliwości nauczycieli.

Ogólne wskazówki dotyczące postępowania z dzieckiem dyslektycznym w procesie lekcyjnym.

W sposobie oceniania uczniów dyslektycznych powinno uwzględnić się różnorakie czynniki wpływające, na jakość pracy i doceniać włożony wysiłek. Ocena - w głównej mierze - powinna dotyczyć poprawności wypowiedzi ustnych i strony merytorycznej prac pisemnych.
Wszelkie sprawdziany pisemne są niezwykle stresujące dla uczniów dyslektycznych, w związku z tym konieczne jest wydłużenie im limitu czasu na pisanie sprawdzianów.
W przypadkach dysgrafii, gdy zmniejsza się czytelność pisma, należy umożliwić uczniowi wykonanie prac kontrolnych na komputerze lub maszynie do pisania. O ile nauczyciel nie jest w stanie odczytać pracy ucznia, powinien to zrobić uczeń w jego obecności, wyjaśniając wszystkie wątpliwości ortograficzne.
Dzieci takich nie wolno karać, ośmieszać, uważać za leniwe gdyż takie podejście wywołuje u nich nowe zaburzenia.
Należy wobec nich stosować łagodne, lecz konsekwentne metody wychowawcze: zachęcać, chwalić, stwarzać możliwość odnoszenia sukcesów i postępów.
Wskazane jest kierowanie procesem samokształcenia i samokontroli, wyrabiania nawyku pracy ze słownikiem i uzmysławiania praktycznej wartości korzystania z zasad i reguł ortograficznych.
Przy wystawianiu oceny rocznej z języka polskiego należy kierować się tym, co ma najbardziej istotne znaczenie dla dalszej nauki dziecka.
Należy starać się zrozumieć trudności ucznia w nauce, rozmawiać w tej sprawie z samym uczniem, z jego rodzicami, z wychowawcą klasy, z pedagogiem lub psychologiem szkolnym. W zależności od typu trudności uzgodnić formy dostosowania wymagań edukacyjnych do indywidualnych potrzeb ucznia.
Uwzględniać trudności niektórych uczniów w opanowaniu materiału pamięciowego: naukę wierszy, wzorów, definicji, dat, nazw itp. rozłożyć w czasie; opanowanie umiejętności liczenia w pamięci - dodawania, odejmowania, mnożenia, dzielenia (rachunku pamięciowego) rozłożyć w dłuższym czasie i często utrwalać.
Nie dyskwalifikować prac pisemnych z matematyki, fizyki, chemii za błędy rachunkowe, jeśli tok rozumowania jest prawidłowy.
Uwzględniać trudności niektórych uczniów w poprawnym zapisie liczb (przestawianie niektórych cyfr, np. 12 i 21, opuszczanie cyfr 1001 i 101, mylenie cyfry np. 3 oraz litery E, nieprawidłowe podpisywanie cyfr w trakcie wykonywania pisemnych działań matematycznych).
Uwzględniać trudności niektórych uczniów dotyczące rozumienia i werbalizacji stosunków przestrzennych i czasowych, które mogą przejawiać się m. in. na lekcjach: geometrii (różnicowanie, przekształcanie figur i brył geometrycznych, stosowanie wzorów, obliczanie pól powierzchni i objętości itp.), geografii (określanie kierunków przestrzennych, orientacja na mapie), wychowania fizycznego (reagowanie na polecenia typu: "zwrot w prawo", "w lewo" itp.), języka polskiego (trudności w ustnym i pisemnym redagowaniu opisów, opowiadań, przebiegu akcji, ustalaniu kolejności zdarzeń).
Uwzględniać trudności ucznia w nauce języków obcych (w mówieniu, czytaniu, pisaniu, zapamiętaniu słówek i zwrotów).
Stwarzać możliwości częstego powtarzania i utrwalania wiadomości i umiejętności.
Dostosować wymagania do praktycznych możliwości dziecka, mając na uwadze poziom trudności ucznia.
Podkreślać mocne strony ucznia, stosować różnego rodzaju wzmocnienia – zachętę, pochwały, organizować sytuacje zapewniające przeżycie sukcesu w celu uzyskania wiary we własne siły.
Nawiązać współpracę z rodzicami w zakresie: planowania zadań domowych i ćwiczenia umiejętności szkolnych pod kierunkiem nauczyciela a także ujednolicenia metod postępowania w zakresie pomocy dydaktycznej i wychowawczej.
Tworzyć prawidłową atmosferę: życzliwości i zrozumienia.
Zmieniać postawy rodziców, wskazując pozytywne cechy osobowości dziecka.
Dostosowanie wymagań do specjalnych potrzeb edukacyjnych uczniów z dysleksją oznacza zastosowanie przez nauczycieli wszystkich przedmiotów takich kryteriów egzekwowania wiedzy i umiejętności, które uwzględniają możliwości i ograniczenia oraz mocne strony rozwoju i funkcjonowania dziecka.

Literatura:

1.Bogdanowicz M., O dysleksji, czyli specyficznych trudnościach w czytaniu i pisaniu: odpowiedzi na pytania rodziców i nauczycieli, Lublin 1994.

2.Bogdanowicz M., Ryzyko dysleksji: problem i diagnozowanie, Gdańsk 2003.

3.Bogdanowicz M., Andryjanek A., Różyńska M., Uczeń z dysleksją w domu. Poradnik nie tylko dla rodziców, Gdynia 2007.

4.Bogdanowicz M., Andryjanek A., Uczeń z dysleksją w szkole. Poradnik nie tylko dla polonistów, Gdynia 2004.

5. Cieszyńska J., Nauka czytania krok po kroku: jak przeciwdziałać dysleksji, Kraków 2001.

6. Czajkowska I., Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne w szkole: poradnik dla nauczyciela, Warszawa 1998.

7. Dryden G., Vos J., Rewolucja w uczeniu, Poznań 2000.

8. Florkiewicz V., Terapia pedagogiczna. Scenariusze zajęć, Łódź 2006.

9. Krasowicz -Kupis G., Psychologia dysleksji, Warszawa 2009.

10. Oregan F.J., Jak pracować z dziećmi o specjalnych potrzebach edukacyjnych, Warszawa 2005.

11. Skorek E.M., Terapia pedagogiczna. Tom I, Kraków 2004.


DLA RODZICÓW - dysleksja

Informacji o objawach dysleksji dostarcza ocena głośnego czytania – tempa (zbyt wolne) techniki (czytanie za pomocą głoskowania, sylabizowania) poprawności (duża liczba błędów i ich rodzaj) oraz stopnia zrozumienia przeczytanego tekstu. Ocena poziomu pisania obejmuje analizę zeszytów i prac pisemnych dziecka: ze słuchu (dyktando), z wzoru (przepisywanie), z pamięci. Tu również ocenia się stopień poprawności pisowni (liczbę i rodzaj błędów). Rodzic obserwując swoje dziecko, wie, czego dotyczą jego trudności i jak się zmieniają pod wpływem udzielanej pomocy. Objawy dysleksji zmieniają się wraz z wiekiem i nowymi wymaganiami. Zmiany symptomów są zależne od kilku czynników :

sprawności intelektualnej dziecka,
czasu objęcia ucznia terapią,
głębokości zaburzeń odpowiedzialnych za trudności w czytaniu i pisaniu,
systematyczności i intensywności pracy nad problemem.
Pomoc specjalistyczną udzielaną dzieciom ze specyficznymi trudnościami w czytaniu i pisaniu nazywa się terapią pedagogiczną. Natomiast nauczyciela udzielającego takiej pomocy nauczycielem terapeutą. Działania, które należy prowadzić z uczniami z dysleksją ukierunkowane na usprawnianie funkcji zaburzonych i wspomaganie funkcji dobrze się rozwijających noszą nazwę zajęć korekcyjno-kompensacyjnych. Dysleksja nie ustępuje samoistnie, sprawia trudności w ciągu całego życia, ale najbardziej daje znać o sobie w szkole. Osoby z dysleksją są zobowiązane do stałej, kontroli i systematycznej pracy nad sobą. Stwierdzenie dysleksji rozwojowej jest pierwszym krokiem na drodze do pokonania trudności. Jeśli rodzice pragną, by ich dziecko osiągało rezultaty adekwatne do jego możliwości, a w przyszłości również sukcesy zawodowe, konieczne jest podjęcie systematycznej, ukierunkowanej pracy. Ogromna odpowiedzialność spada, więc tutaj na rodziców, którzy powinni zachęcać swoje dzieci do podejmowania dodatkowego wysiłku i wspierać działania szkoły. Systematyczna praca w szkole i w domu jest, bowiem warunkiem skutecznego oddziaływania i tylko w ten sposób można przezwyciężyć trudności dyslektyczne. Każdy rodzic może pomóc swojemu dziecku. Wystarczy przestrzegać pewnych zasad i zaopatrzyć się w odpowiednie pomoce terapeutyczne.

Ogólne wskazówki dla rodziców dotyczące pracy z dzieckiem dyslektycznym:

Staraj się zrozumieć swoje dziecko: jego potrzeby, możliwości i ograniczenia, aby zapobiec niepowodzeniom szkolnym.
Nie karz, nie wyśmiewaj dziecka w nadziei, że to zmobilizuje je do pracy.
Nie rób wymówek czy awantur, lecz rzeczowo wskazuj możliwości poprawienia błędów.
Bądź życzliwym, pogodnym, cierpliwym przewodnikiem i towarzyszem swojego dziecka w jego kłopotach szkolnych.
Kształtuj w dziecku pozytywne postawy wobec siebie, innych i świata, optymizm i zaufanie.
Dbaj o zdrowie, dobre relacje w rodzinne, które sprzyjają prawidłowemu rozwojowi osobowości i zdrowiu psychicznemu dziecka.
Z dużym umiarem pozwalaj dziecku korzystać z telewizji i komputera, gdyż w nadmiarze powodują szkodliwe przeciążenie psychiczne i fizyczne, uczą biernej postawy.
Wzbudzaj w dziecku marzenia i dążenie do ich realizacji.
Obserwuj w codziennej pracy z dzieckiem, co najskuteczniej dziecku pomaga.
Korzystaj z literatury i fachowej pomocy.
Pozostawaj w stałym kontakcie z wychowawcą i pedagogiem szkolnym.
Zabierz się do pracy nad czytaniem wtedy, kiedy ty i dziecko jesteście w dobrej formie.
Wybór książki do czytania najlepiej skonsultuj z nauczycielem.
Nie ograniczaj dziecku zajęć pozalekcyjnych, aby miało więcej czasu na naukę, ale i nie zwalniaj go z systematycznych ćwiczeń.
Nie wyręczaj dziecka w jego pracach, lecz zachęcać do samodzielnego ich wykonywania.
Chwal, nagradzaj dziecko nie tyle za efekty jego pracy, ile za włożony w nią wysiłek.
Spraw, aby praca z dzieckiem stała się przyjemna dla was obojga,
Unikaj negatywnych komentarzy. Nie wypowiadaj uwag typu, „Co ty wyprawiasz?”, „Skup się!”. Komentarze powinny raczej brzmieć „Świetnie ci idzie” Brawo! „Bardzo dobrze, przeczytałeś ten trudny tekst, wspaniale”.
Pamiętaj, że starsze dziecko, które ma trudności z czytaniem jest pozbawione z tego powodu wielu informacji dostępnych jego rówieśnikom, którzy nie mają tych problemów. Dlatego rodzic powinien mu rekompensować to przez czytanie tego, czego sam nie jest w stanie przeczytać.


Literatura:

1.Bogdanowicz M., O dysleksji, czyli specyficznych trudnościach w czytaniu i pisaniu: odpowiedzi na pytania rodziców i nauczycieli, Lublin 1994.

2.Bogdanowicz M., Ryzyko dysleksji: problem i diagnozowanie, Gdańsk 2003.

3.Bogdanowicz M., Andryjanek A., Różyńska M., Uczeń z dysleksją w domu. Poradnik nie tylko dla rodziców, Gdynia 2007.

4.Bogdanowicz M., Andryjanek A., Uczeń z dysleksją w szkole. Poradnik nie tylko dla polonistów, Gdynia 2004.

5. Cieszyńska J., Nauka czytania krok po kroku: jak przeciwdziałać dysleksji, Kraków 2001.

6. Czajkowska I., Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne w szkole: poradnik dla nauczyciela, Warszawa 1998.

7. Dryden G., Vos J., Rewolucja w uczeniu, Poznań 2000.

8. Florkiewicz V., Terapia pedagogiczna. Scenariusze zajęć, Łódź 2006.

9. Krasowicz -Kupis G., Psychologia dysleksji, Warszawa 2009.

10. Oregan F.J., Jak pracować z dziećmi o specjalnych potrzebach edukacyjnych, Warszawa 2005.

11. Skorek E.M., Terapia pedagogiczna. Tom I, Kraków 2004.

Zebranie kl. I, II, III SP

Zebranie dla klas I,  II i III szkoły podstawowej - 7 lutego 2018r. o 18:00

SP9

Trwa przebudowa strony Szkoły Podstawowej nr 9 w Lesznie. Materiały do strony: Małgorzata Gwiaździńska. Umieszczanie na stronie: Donata Pajzert. Prosimy o cierpliwość. 

Zebrania kl. IV-VII SP i kl. II i III G

Kolejne zebranie dla klas kl. IV-VII SP i kl. II i III G - 8 lutego 2018r. o 18:00

Dokumenty szkoły

Aktualne dokumenty szkoły wg nowych wytycznych mogą pojawić się na stronie najwcześniej w grudniu.  

szkola bez przemocy

logo okbdi male

szkola odkrywcow talentow1

bezpieczna szkola2

progeCAD.pl_banner

Szukaj

Dojazd

From Address:

Licznik odwiedzin

Dzisiaj 36

Wczoraj 94

Tydzień 400

Miesiąc 1276

Wszystkie 76292

Obecnie 33 gości online

VCNT - Visitorcounter

Sonda

Twoja ulubiona pora roku: